منتظران مهدی به گوش باشند

 

حسین را منتظرانش کشتند....

 

 

 

برای اینکه دوستم داشته باشی

هرکاری بگی میکنم ،

قیافه ام را عوض میکنم

همون شکلی میشم که تو میخواهی

اخلاقمو عوض میکنم

همون طوری میشم که تو میخوای

اصلا اسمم را عوض میکنم

هر اسمی که میخوای روی من بذار !

خب ؟!

حالا دوستم داری ؟

...نه ! صبر کن !!!

لطفا دوستم نداشته باش

حالا آنقدر عوض شدم

که حتی...

حال خودم از خودم به هم میخوره .

  شل سیلور استاین

 

 

 

 

اجباری نیست ...

 

اما چه خوب است که بیاموزیم دوست داشتن را

 

اجباری نیست ...

 

اما چه زیباست که همه جا شکستن غرور به معنای کم آوردن نیست

 

کاش بیاموزیم ...

 

که همیشه بودن در فریاد زدن نیست

 

کاش بدانیم که

 

 ما بیش از آنکه می اندیشیم به هم محتاجیم

 

که همیشه برای دیدن دیگران ،

 

 توجه کردن به آنها نباید به انتظار فریاد آنها بنشینیم

 

آری ، می توان در سکوت هم آنها را حس کرد ، درک کرد و فهمید

 

کاش یاد بگیریم که

 

 برای بخشش دیگران الزامی به مرگشان نیست،

 

می توان تا وقتی در کنارمان هستند ببخشیم

 

اجباری نیست که بدانیم ...

 

کاش بدانیم ...

 

می شود هنوز هم عشق آموخت، می توان عشق تقدیم کرد

 

اجباری نیست که بدانیم اما ای کاش اجبار بود

 

اما بدانیم که کاش هم دور از دسترس نیست،

 

همین نزدیکی هاست...

 

 

 

هرگز برای کسی که شما را اذیت می کند

 گریه نکنید...

در عوض لبخند بزنید و به او بگویید،

 ممنون بخاطر اینکه به من فرصت دادی تا کسی بهتر از تو را پیدا کنم!

 

 

 

 

کسی زیبا می گفت که

 اگر کسی برای شهوت و هرزگی به سمت تو جذب شود

 به راحتی به همین دلیل از تو جدا می شود...

 

 

 

آدم ها برای یک دیگر سنگ تمام میگذارند...

اما نه وقتی ک در میانشان هستی...

آنجا ک در میان خاک خوابیدی

سنگ تمام میگذارند و میروند..

تا هستیم قدر یکدیگر را بدانیم....

 

 

 

 

چشمانت را برای دیدن ببند.....

 

 

او بی عیب نیست،

شما هم همینطور

 و هر دوی شما هیچگاه کامل نخواهید بود

اما اگر او می تواند حداقل یک بار شما را بخنداند، باعث شود دو بار به او فکر کنید،

و اگر پذیرفت که یک انسان است و اشتباه می کند،

با او بمانید و برایش سنگ تمام بگذارید

او در وصف شما شعر نخواهد سرود، هر لحظه به شما فکر نخواهد کرد،

اما بخشی از وجوش را به شما داده که

می داند می توانید آن را بشکنید...

به او آزار نرسانید،

تغییرش ندهید و بیش از توانش از وی انتظار نداشته باشید...

 موشکافی نکنید،

وقتی خوشحالتان می کند لبخند بزنید...

وقتی عصبانیتان می کند آرامش خود را حفظ کنید...

وقتی نیست دلتنگش شوید

عاشقش باشید چون 

 آدم کامل وجود ندارد اما

همیشه یک نفر هست که با او

کامل ترین لحظات را تجربه کنید....

 

 

بـآز همـ بلنـد شو....

ایستـادטּِ کسی که زمینش زده اند،

از کسی که به زور سـَرِ پـآیش نگـه داشته اند زیبـاتر است ...

 

 

 

به وبلاگم خوش اومدی....

 

از کسانیکه از من مـــــــــــتنفرند سپاس 

، آنها مرا قویتر میکنند...

 از کسانیکه مرا... دوســـــــــــــــــــــت دارند ممنونم،

آنان قلب مرا بزرگتر میکنند....

 ازکسانیکه مرا ترک میکنند متشـــــــــــــکرم،

آنان ب من می آموزند که هیچ چیز تا ابد ماندنی نیست ....

 از کسانیکه با من مـــــیمانند سپاسگذارم،

 آنان ب من معنای دوست واقعی را نشان میدهند....

 

 

من

فقط برای خودم هستم ...!

من ...؟!

چه دو حرفیه وسوسه انگیزیست ...

 

این من! نه زیبایم، نه مهـربانم ... نه عـاشق و نه محتاج نگاهی ...!

فراری از دختران آهن پرست و پسران مانکن پرست ...

 

فقط برای خودم هستم ... خوده خودم! مال خودم! صبورم و عجول ...!

سنگین، سرگردان، مغرور، قـانع، با یک پیچیدگی ساده و مقداری بی حوصلگیه زیاد ...!

و برای تویی که چهره های رنگ شده را می پرستی نه سیرت آدمی؛

 هیچ ندارم

راهت را بگیــر و بـــــــرو....

 

 

 

این شعر کاندیدای شعر برگزیده سال ۲۰۰۵ شده. توسط یک کودک آفریقایی نوشته شده که در همان سال در سازمان ملل خوانده شد و استدلال شگفت انگیزی داره

This poem was nominated poem of 2005. Written by an African kid, amazing thought : “When I born, I Black, When I grow up, I Black, When I go in Sun, I Black, When I scared, I Black, When I sick, I Black, And when I die, I still black… And you White fellow, When you born, you pink, When you grow up, you White, When you go in Sun, you Red, When you cold, you blue, When you scared, you yellow, When you sick, you Green, And when you die, you Gray… And you call me colore
وقتی به دنیا میام، سیاهم، وقتی بزرگ میشم، سیاهم، وقتی میرم زیر آفتاب، سیاهم، وقتی می ترسم، سیاهم، وقتی مریض میشم، سیاهم، وقتی می میرم، هنوزم سیاهم… و تو، آدم سفید، وقتی به دنیا میای، صورتی ای، وقتی بزرگ میشی، سفیدی، وقتی میری زیر آفتاب، قرمزی، وقتی سردت میشه، آبی ای، وقتی می ترسی، زردی، وقتی مریض میشی، سبزی، و وقتی می میری، خاکستری ای… و تو به من میگی رنگین پوست؟؟؟

 

 

 

هربار که می خواهم به سویت بیایم

یادم می افتد

"دلتنگی"

بهانه ی خوبی برای تکرار یک اشتباه نیست....