بچه که بودیم وقتی میرفتیم مدرسه ، 


وقتی  میخواستم از سربالایی بالا برم  و دیگه نمیتونستم  از پشت کیفمو هول میداد....

میخندیدیم و تو یه چشم به  هم زدنی رسیده بودیم .... 

 

 گاه می اندیشم چه کسی حوصله ی  خستگی های مارا دارد ... 

 

چه کسی زمانی که  لبخند به لب نداری  هنوز هم دوستت دارد ...‌.

 

چه کسی  زمانی که موهایت ژولیده است  هنوز هم برای او زیباترینی....

 

چه کسی زمانی که همه به تو پشت کرده اند تو را در آغوش میگرد .... 

 

به راستی چه کسی ؟؟